ο θάνατος, η απώλεια και το κενό

Serious Humor » Serious να' ναι και... ότι να' ναι!
[+] Προσθήκη νέου θέματος - Απάντηση σε αυτό το θέμα


ROSEBUD

ROSEBUD

07/05/2010, 13:31:03

Καλησπέρα...μπορεί κάποιος να μου πει πότε θα μου περάσει αυτή η παγωμάρα που έχω μέσα μου?Πραγματικά...δεν μπορώ να συνέλθω...Συνεχίζω τη ζωή μου κανονικά αλλά είμαι σαν ρομπότ...το μόνο που έχω διαρκώς στο μυαλό μου είναι ότι ο πατέρας μου βρίσκεται κάτω από το χώμα και έχει αρχίσει ήδη η διαδικασία σήψης.Θα με βοηθούσε αν ήμουν κοντά στο θεό,αν πίστευα ότι υπάρχει ψυχή και ότι αυτή αιωρείται κάπου...κάπως ...ανάμεσά μας.Αλλά δυστυχώς....
Από σεβασμό στον νουνού που έχει χτίσει το 90% του φόρουμ είπα να αλλάξω λογαριασμό και να μην τον περάσω στα μηνύματα,μήπως και φανεί.Είδα όμως ότι για κάποιο ανεξήγητο λόγο μου προστε΄θηκαν ξαφνικά επιπλέον καταχωρήσεις...από το μπλογκ μήπως?αν και θα έπρέπε να είναι περισσότερες..¨οπως και να'χει,συνεχίζω από δω,για να μη σας χαλάω και την παλιά συνήθεια να με αποκαλείτε με το γνωστό τρόπο.
Γιατί να χάνονται άνθρωποι από τη ζωή μας?διαδυκτιακά και πραγματικά...
Και έστω ότι καταλαβαίνουμε το γιατί....Γιατί να μην μπορούμε να κάνουμε τίποτα να τους φέρουμε πίσω?

Yerejan

Yerejan

07/05/2010, 15:18:08

μήπως καταπιέζεις τα συναισθήματα σου??...ο θάνατος είναι αναπόφευκτος για όλους, για ολα τα έμβια όντα. όπως ο πατέρας σου έτσι όλοι θα πάμε να τον ανταμώσουμε και θα πεθάνουμε αργά ή γρήγορα. δεν μπορείς να κάνεις κάτι απλά να το δεχτείς. είναι νόμος της φύσης. τέρμα. Στα λόγια βέβαια όλα εύκολα είναι στην πράξη είναι το θέμα... συμφωνώ...
Να τον θυμάσαι με αγάπη και εκείνον και όλες τις στιγμές που ζήσατε μαζί. αυτό δεν μπορεί να στο στερήσει κανένας όπως και την αγάπη σου για εκείνον. αυτή μπορεί να υπάρχει και να μεγαλώνει ίσως τώρα πιο πολύ γιατί δεν τον βλέπεις και νιώθεις την απουσία του πιο έντονα απο ποτέ. είναι μια άλλη μορφή αγάπης ίσως πιο δυνατή γιατί δεν μοιράζεσαι πλέον πράγματα με το πρόσωπο που αγαπάς...και αυτό είναι ακόμα πιο δύσκολο και γι αυτό είναι και πιο αληθινή η αγάπη...ακόμα και αν ο άλλος είναι απών, με την δική σου σκέψη είναι παρών στην ζωή σου.
εφόσον δεν δέχεσαι ότι υπάρχει ψυχή  άρα αυτόματα απορρίπτεις κάθε ελπίδα να τον συναντήσεις ξανά με την υλική ή (πιθανή ) άυλη μορφή. λογικό επακόλουθο. αρα μπορείς  να υιοθετήσεις την σκέψη ότι ο πατέρας σου έφυγε ένα μεγάλο ταξίδι και ότι είναι κάπου μακρια. αυτό μπορεί να σου δώσει ελπίδα για εκείνον. αυτήν την παρηγοριά μόνο μπορώ να σου δώσω σίγουρα δεν είναι κι η καλύτερη..

Doureios-Ipnos

Doureios-Ipnos

07/05/2010, 15:44:56

νομιζω οτι η "παγωμαρα" ειναι μια αμυνα που μας προστατευει μεχρι να μπορεσουμε καπως, σιγα-σιγα να δεχτουμε το γεγονος!
αν ισχυει αυτο, η παγωμαρα θα κρατησει μεχρι να μπορεσεις να αντιμετωπισεις το θεμα πιστευω.
δεν ειναι κακη.
καποια πραγματα, οσο οδυνηρα κ να ναι, συμβαινουν κ ολοι χρειαζονται το χρονο τους να τα δεχθουν.
εχεις καθε δικαιωμα να μην αισθανεσαι καλα!
ωστοσο θα προτεινα -αν μπορεις-να μη σκεφτεσαι τη διαδικασια της σηψης!
εγω ποτε δε μπηκα σ αυτη τη διαδικασια-δεν το λεω καμαρωνοντας, απλα καταγραφω το γεγονος!
ισως απλα να μην το αντεχα αυτο!
απλα στην καθημερινη ρουτινα ανα πασα στιγμη ειχα την εντυπωση οτι θα φανει ο πατερας μου και θα κανει καφε , πχ!
η πολλους μηνες μετα το θανατο του, εχοντας μολις φτασει στην αδερφη μου , πηρα το τηλεφωνο για να οτυ πω οτι εφτασα!
η , επισης, για πολλους μηνες μετα, οταν ημουν με τη μητερα μου στην αγορα κ χτυπουσε το κινητο μου ξακινουσα να λεω "ωωωωχ! ο μπαμπας θα ναι παλι"
(διοτι χρονιζαμε κ εμεις κ μας επαιρνε τηλ κ η ατακα του ηταν "εκει θα κατσετε σημερα"?)
σκεψου λοιπον τις στιγμες που θυμασαι απ αυτον κ διωξε απο το μυαλο σου το που ειναι τωρα!
δεν ειανι ελλειψη ρεαλισμου, απλα δεν ωφελει.
αν υπαρχει ψηχη δεν ξερω οπως δεν ξερω αν εχει καμια σημασια το να ξερεις οτι υπαρχει αυτη η ψηχη καπου...
σημασια εχει οτι δεν ειναι εδω :(
ουτε ξερω αν ειχε καμια σημασια η ελπιδα οτι θα τον συναντησεις καποτε, σε μια αλλη ζωη...
ακομη και να ίσχυε, αυτη η ζωη δεν θα ηταν η τωρινη.
αυτο που ισως να εχει σημασια τελικα ειναι οτι εχεις στιγμες να θυμασαι απ αυτον κ πως  οτιδηποτε , πεθαινει μονο οταν δεν υπαρχει στη σκεψη μας!
δεν ξερω αν βοηθησα... μπορει και να σε νευριασα :S γιατι ειδικα σε καποιες στιγμες την ψυχολογια καποιου την ξερει μονο ο εαυτος του :(
παντως οι προθεσεις μου ειναι οι καλυτερες :)

ROSEBUD

ROSEBUD

08/05/2010, 01:08:55

Μη φοβάσαι κοριτσάκι μου δε με νευρίασες,ούτε κανείς σας με νευριάζει.Δεν ξέρω αν κάνω καλά που μιλάω γι'αυτό το θέμα...σας ξυπνάω ασχημες μνήμες κι εσένα και κάποια άλλη...και ίσως τα δικά σας ήταν και χειρότερα γιατί ήταν και ξαφνικά.Όχι ίσως,σίγουρα.Τουλάχιστον εμείς ήμασταν προετοιμασμένοι εδώ και καιρό...χρόνια.Απλά τη συγκεκριμένη φορά,αυτήν την τελευταία,πίστευα ότι δε θα πέθαινε όπως κια τόσες άλλες.Από αυτή μόνο την άποψη ήταν ξαφνικό.Ο ίδιος βέβαια το καταλάβαινε και μου το είπε.Μέχρι που τον δούλευα και του έλεγα...ε καλά,όλο πεθαίνεις,πεθαίνεις κι όλο ζωντανός είσαι.Και μου έδωσε συμβουλές για ό,τι μπορούσε να σκεφτεί τελευταία στιγμή...πώς να φε΄ρομαι στα παιδιά και πώς να τα δεχομαι όπως είναι χωρίς να τα μαλώνω,πώς να περάσω όσο πιο ανώδυνα γίνεται την κλιμακτήριο,πώς να παρηγορήσω τη μάνα μου,τι αυτοκίνητο να αγοράσουμε,τι να μην αγοράσουμε,πώς να χαλάσουμε όσο λιγότερα χρήματα γίνεται για την κηδεία του για να μας μείνουν,πώς να γράψω όλο τον κόσμο και μετά το θάνάτό του να βάλω αντί μαύρα,κόκκινα...γιατί θα΄έχει απαλλαγεί από το βασανιστήριο.Και έβαλα.Μολαταύτα δυσκολεύομαι να χαρώ έστω και λίγο που ησύχασε,είναι εγωιστικό,το ξέρω,ούτε μπορώ να σκέφτομαι ότι έφυγε ένα μεγάλο ταξίδι,στα έγκατα της γης μόνο...ίσως γίνομαι σκληρή και κυνική όταν στεναχωριέμαι υπερβολικά..΄.να μη σας ζαλίζω άλλο....ούτε η πρώτη ούτε η τελευταία είμαι που χάνει άνθρωπο,ελπίζω ως τα σαράντα του να έχω συνέλθει αρκετά γιατί μάλλον δεν είναι τυχαίο αυτό το διάστημα και σέυχαριστώ Φάντομ για το άνοιγμα του θέματος.

Doureios-Ipnos

Doureios-Ipnos

08/05/2010, 11:09:05

βασικα να κανεις ακριβως Ο,ΤΙ ΘΕΛΕΙΣ!
μην ανησυχεις, τουλαχιστον σ εμενα δεν ξυπνας ασχημες μνημες!
η απωλειεα ενος αγαπημενου προσωπου δεν περναει ομιζω στο χωρο της μνημης, ειναι ενα γεγονος με τον οποιο μαθαινει κανεις να ζει αντιμετωπιζοντας το κ τακτοποιωντας το στο μυαλο του οπως μπορει κ οπως αντεχει!
και το γεγονος οτι κανεις δεν ειναι ουτε ο πρωτος ουτε ο τελευταιος δε σημαινει τπτ, ολοι εχουν ακριβως το ιδιο δικαιωμα να θρηνησουν αυτη την απωλεια!
απλα καποιες περιπτωσεις ειναι αντικειμενικα πιο "τραγικες" κ αυτο ειναι καλο να το εχουμε στο νου μας .
αυτο δε σημαινει ξαναλεω σε καμια περιπτωση οτι η απωλεια τους ειναι λιγοτερο οδυνηρη.
απλα ισως λιγο μας ανακουφιζει το οτι οι ιδιοι εφυγαν πιο "δικαιωμενοι".

τωρα, οσον αφορα τα χρονινα διαστηματα (πχ 40 ημερες) πραγματικα κ εγω πιστευω οτι δεν ειναι τυχαια.
οπως δεν ειναι τυχαια κ τα διαφορα τελετουργικα που εχουν καθιερωθει!
εχεις τοσα πολλα να κανεις κ τοσες μ@λ@κιες να ακουσεις και να σε συγχισουν που αναγκαστικα τραβανε το μυαλο σου απο το γεγονος κ το κεντρικο θεμα :S

ROSEBUD

ROSEBUD

09/05/2010, 22:38:46

Κάναμε και τα εννιάμερα...

ROSEBUD

ROSEBUD

26/05/2010, 19:31:21

από τη μικρή....

-εγώ όταν κοιτάω τον ουρανό τον χαιρετάω τον παππούκα!
-μπράβο,να τον χαιρετάς
-και τον άλλο παππούκα τον χαιρετάω!
-μπράβο να τον χαιρετάς κι αυτόν
-και όταν πεθάνετε εσύ κι ο μπαμπάς,θα σας χαιρετάω και σας!
-να μας χαιρετάς και μας
-αλλά αν πεθάνω εγώ πρώτη,κι εσείς να με χαιρετάτε!
- .............

ROSEBUD

ROSEBUD

04/06/2010, 18:55:50

και φτάνουμε στο μνημόσυνο των 40 αύριο....
που μόλις πρόσφατα έμαθα ότι δεν κάνει να γίνεται το σ/κ μετά τις 40 μέρες αλλά μόνο πριν..
καλά περιττό να σας πω ότι όλο αυτό το διάστημα,επειδή ηταν η πρώτη φορά που τα έζησα όλα καρέ-καρέ και όχι ως απλός παρατηρητής,έχω γίνει εξπέρ σε όλα πεθαμενατζιδοσχετικά!από γραφεία κηδειών,κάσες,μάρμαρα σε τάφους,κόλυβα,ποιος ζαχαροπλαστείο έχει τις καλύτερες σοκολατένιες ελίτσες,μαυρη ενδυμασία με την κάθε λεπτομέρεια,ποιο πεθαμενατζοκαφενείο δεν κάνει νερομπούρμπουλο τον καφέ της παρηγοριάς,ποιο μέρος στο νεκροταφείο έχει την καλύτερη θέα στη θάλασσα,ποιος είναι ο πιο συμπαθητικός παπάς εκει μέσα,μέχρι και το τύπωμα της φωτογραφίας πάνω σε μάρμαρο για να μην ξεθωριάζει από τον ήλιο.Μήπως να ανοίγαμε κανένα γραφείο κηδειών??αυτά ποτέ δεν θα τα χτυπήσει η κρίση!Στο μεταξύ έχω και τη μικρή να την καταβρίσκει μέσα στο νεκροταφείο και να τρέχει ανάμεσα στα χωρίσματα των τάφων,γιατί λέει είναι σαν λαβύρινθος και έχει πολλά λουλούδια!άσε που μου εξομολογήθηκε ότι ναι μεν στενοχωριέται όταν πεθαίνει κάποιος-και είχαμε ουκ ολίγες κηδείες το τελευταίο διάστημα-αλλά της αρέσει πολύ που μαζευόμαστε μετά τόσος κόσμος και πινουμε καφέ και τρωμε....ψόφια για τζερτζελέδες!τι να κάνω ρε παιδιά,να μη γελάω?καλά ε,αυτήν να έχεις να σε στέλνει συνεχώς με την παιδική της αφέλεια και να ξεχνιέσαι!ο θάνατος με τα μάτια ενός μικρού παιδιού!
Άκουσα πολλές ευχές αυτην περίοδο,μία κρατώ λιγάκι παραπάνω..."να είσαι γερή να τον θυμάσαι".Μπορεί οι περισσότεροι να τη λένε για τυπικούς λόγους αλλά μου ακούγεται γλυκειά.Μαζί και ρεαλιστική.Η άλλη που λένε "καλο παράδεισο να έχει" είναι επίσης πολύ όμορφη,αλλά μου φαίνεται εξωπραγματική.
      Το καλό(και μαζί το κακό) σε όλη αυτήν την αναμπουμπούλα είναι ότι βλέπεις συμπεριφορές ανθ΄ρωπων,ποιοι σου στέκονται και ποιοι όχι,ποιοι ενδιαφέρονται και ποιοι σε έχουν τελείως γραμμένο,ποιοι σου μιλάνε τυπικά και ποιοι αληθινά,κάτι σαν αυτόματο ξεσκαρτάρισμα....για παράδειγμα...ο επί 25 χρόνια γείτονας των γονιών μου,ο πιο κοντινός,εκείνος που είχαν βοηθήσει άπειρες φορές και σε πάρα πολλά,μερικά μάλιστα από τα οποία ήταν και πάρα πολύ σοβαρά και κρίσιμα,όχι μόνο δεν πάτησε στην κηδεία ενώ ήταν εκεί και ενώ με συνάντησε πρωί πρωί έξω από το σπίτι και του είπα τα μαντάτα,αλλά επί τόσες μέρες δεν πέρασε καν από τη μητέρα μου να της πει ένα τυπικό συλληπητήρια.Τι να πεις...

Yerejan

Yerejan

05/06/2010, 10:32:17

αυτό με τις σοκολατιένιες τις ελίτσες κράτα το και φέρε κανα μισόκιλο σαν βρεθούμε. όντως στις δύσκολες στιγμές βλέπεις ποιος σου στέκεται ή όχι δυστυχώς η ευτυχώς.μου φαίνεται η μικρούλα σου πήρε όλη την παλαβωμάρα σου

ROSEBUD

ROSEBUD

06/06/2010, 19:46:26

Ας μην σχολιάσω το από πάνω

Λοιπόν δεν ξέρω τι εμπειρίες έχετε οι υπόλοιποι από μνημόσυνα,αλλά εγώ είχα την αίσθηση ότι κάναμε πάρτυ!
Μαζευτήκαμε σαν τις κουρούνες όλες οι χήρες και τα ορφανά του σογιού,τι ορφανά δηλ.κι αυτά στα σαρανταφεύγα μας όλοι,συν απίστευτα πολύς κόσμος!Και να πε΄φτουν τα φιλιά σύννεφο!μάτσα-μούτσα από δω μάτσα-μούτσα από κει....ούτε γάμος να'τανε!γιατί άντε στην κηδεία σ'αφήνουν και λίγο στην ησυχία σου!αλλά στο μνημόσυνο όποιος περνάει σε φιλάει!αφού το βράδυ που γύρισα σπίτι,είχα την αίσθηση ότι πάνω στα μάγουλά μου υπήρχε ένα φιλμ από κραγιόνια και σάλια!!
και το κουτσομπολιό από τις περίεργες κλώσσες ειδικά αυτές που έχουν να σε δουν χρόνια και ζαμάνια,να δίνει και να παίρνει!με έπιασε και νευρικό!υπάρχει γάμος χωρίς κλάμμα και κηδεία χωρίς γέλιο?έμαθα καινούργια παροιμία!
το αποκορύφωμα των κουτσομπολιών όπως μου τα μετέφεραν,ήταν ότι έχω μόνο ένα παιδί(τη μικρή) και άντρας μου είναι ο αδερφός μου!
όσο για τον πατέρα μου,δεν ξέρω αν είναι καλύτερα ή χειρότερα στα σαράντα,εξακολουθώ να είμαι παγωμένη ΄και να μην μπορώ να κλάψω λες κι είμαι από πέτρα,απωθώ τη σκέψη του και την εικόνα του κατευθείαν έτσι και μου έρθει στο μυαλό...."είναι τη απουσία σου πως πάω να συνηθίσω" που λένε!

Doureios-Ipnos

Doureios-Ipnos

07/06/2010, 21:50:19

κατι αλλο που ανακαλυπτεις σ αυτες τις περιπτωσεις ειναι το ποσο χαζοι κυκλοφορουν σ αυτη την πλαση!!!
κυριολεκτικα χαζοι ομως!!!
διοτι καποια πραγματα μονο με το ακαταλογιστο εξηγουνται!

κατα τ αλλα ειναι η καταλληλη φαση πιστευω να βαλεις κατι τεραααααααστια Χ σ αυτους που το αξιζουν!

Doureios-Ipnos

Doureios-Ipnos

07/06/2010, 21:53:46

αλλα κ να υπενθυμιζεις στον εαυτο σου οτι για καποιους ανθρωπους δεν πρεπει ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ οχι να ξαναπεις ασχημη κουβεντα αλλα ουτε καν να σου περασει απο το μυαλο ασχημη σκεψη!!!
κ επειδη αυτη η κατηγορια ανθρωπων ειναι πολυ σπανια, αν εχεις 2-3 τετοιους πρεπει να αισθανεσαι εξαιρετικα τυχερος ανθρωπος κ ας ειναι οι υπολοιποι δεκαδες!!!

ROSEBUD

ROSEBUD

07/06/2010, 22:25:26

οκ σ'έπιασα


Υπάρχουν 13 μηνύματα σε αυτό το θέμα

Υπάρχουν διαθέσιμες 1 σελίδες απαντήσεων. Βρίσκεστε στην σελίδα Νο 1


Προσθήκη απάντησης

Για την προσθήκη απάντησης θα πρέπει να είστε εγγεγραμμένο μέλος και να έχετε συνδεθεί (login)

κουσκούς με μανιτάρια

Κους Κους με μανιτάρια
Έτοιμο σπιτικό φαγητό σε λιγότερο από μισή ώρα


κέικ μπανάνας

Κέικ μπανάνας
Ένα εύκολο κέικ με γεύση μπανάνα


Αργολίδα

Αργολίδα
Ο νομός Αργολίδας, είναι ο μικρότερος της Πελοποννήσου και έχει...


Νομός Καστοριάς

Νομός Καστοριάς
Η λίμνη της Καστοριάς, o ορεινός όγκος του Γράμμου με...


Σκόπελος

Σκόπελος
Η Σκόπελος είναι ένα όμορφο καταπράσινο νησί στις βόρειες Σποράδες....


Αίγινα

Αίγινα
Η Αίγινα βρίσκεται στο κέντρο του Σαρωνικού κόλπου και πρωτεύουσα...


κώδικας ιστοσελίδας

Στατικές και δυναμικές ιστοσελίδες
Λίγα λόγια γύρω από τα δύο βασικά είδη των ιστοσελίδων


ιστοσελίδα

Τι χρειάζεται για μια ιστοσελίδα;
Τρία είναι τα βασικά σημεία για να υπάρξει μια ιστοσελίδα στο ίντερνετ


Κάπνισμα

Κόβω το τσιγάρο
Με λένε Αναΐς, είμαι 20 χρονών, καπνίζω εδώ και 3...


Νετρινίτα η Ατίθαση

Νετρινίτα, ή....Νετρίνα η Ατίθαση :ΡΡ
Μια μεξικάνικη ιστορία, με την νετρινική μας πινελιά. Ο Χοσέ...


κάλπικη λίρα

η άλλη κάλπικη λίρα ...
Κάποτε, πριν δέκα συναπτά έτη, φοιτήτρια ούσα σε ένα από...


γυναικεία συζήτηση

Απόψεις γύρω από το θέμα της αποτρίχωσης
Προσωπικά θεωρώ μεγάλο έγκλημα τη χρήση ξυραφιού, αν και αναγνωρίζω...


μπάμιες

Μπάμιες λαδερές
Κάπως παρεξηγημένες, αλλά τις μαγείρεψα να τις σερβίρω στο τραπέζι μας


αρακάς

Αρακάς λαδερός
Λίγα υλικά και νόστιμο αποτέλεσμα, εύκολα και γρήγορα


Καστοριά

Καστοριά
Στην Καστοριά βρεθήκαμε για μια ημερήσια εκδρομή και φτάνοντας εκεί...


Παλαιά Επίδαυρος

Παλαιά Επίδαυρος
Η Παλαιά (ή Αρχαία, όπως συνηθίζεται να λέγεται) Επίδαυρός βρίσκεται...