Η φτώχεια, οι ζητιάνοι και... οι μάγκες


Ένα θέμα που με προβληματίζει τους τελευταίους μήνες είναι το φαινόμενο της ζητιανιάς (επαιτεία), με τις διάφορες μορφές της. Ντάξει, συχνά συναντάμε στο δρόμο ανθρώπους που ζητάνε λεφτά, αλλά ειδικά όταν έχεις ένα γραφείο/μαγαζί και είσαι πάνω στο δρόμο, καθημερινά σχεδόν περνάνε άνθρωποι που ζητάνε την βοήθεια σου.

Μερικές μέρες περνούν 3-4, μερικές φορές είναι οι ίδιοι που έχουν έρθει ξανά και πριν μερικές μέρες. Είναι ιδιαίτερα έντονο το φαινόμενο. Γενικά, θα τους χώριζα σε τρεις διαφορετικές περιπτώσεις:

α) αυτούς που έχουν πραγματική ανάγκη

β) αυτούς που το βλέπουν "επαγγελματικά", και

γ) τους απατεώνες

Μου έχουν τύχει κατά καιρούς από όλες τις περιπτώσεις. Στις αρχές προσπαθούσα να δίνω κάτι, γενικώς σε όποιον έρχονται, αλλά στην πορεία και με τις περιπτώσεις "β+γ" να αρχίζουν να μου σπάνε τα νεύρα, κατέληξα τελικά να έχω μια σταθερά αρνητική στάση προς όλους, δυστυχώς και για τους "α".

Για να είσαι δίκαιος, πρέπει να εξετάζεις κάθε περίπτωση ξεχωριστά, ώστε να μπορέσεις να κρίνεις αν όντως πρέπει να βοηθήσεις ή όχι, κάτι που πρακτικά δεν μπορεί να εφαρμοστεί συνήθως μέσα στο "τρέξιμο" της ημέρας.

Να αναφέρω και μερικά παραδείγματα, από διάφορες μεμονωμένες περιπτώσεις που με απασχόλησαν αρκετά.

Ο ζητιάνος της γειτονιάς

Είναι ένας άνθρωπος, γύρω στα 50-60, με κάπως περίεργο βάδισμα και ομιλία. Περνάει καθημερινά, ίσως και 2-3 φορές την ημέρα, με την κλασική ατάκα "κανά ψιλό;". Του έδινα αρκετές φορές στις αρχές, μέχρι που είδα ότι με αυτήν την συχνότητα των επισκέψεων του, δεν βγαίνει, θέλει περίπου 30-50 ευρώ το μήνα.

Όταν κάποια στιγμή του έδωσα κάτι πεντάλεπτα, παραπονέθηκε, λέει ότι αυτά "δεν του παίρνουν", οπότε του είπα αν δεν τα θέλει να τα αφήσει και τα άφησε. Έκτοτε δεν θυμάμαι να του έχω δώσει, αλλά βέβαια συνεχίζει να έρχεται και να αναφωνεί "τώρα;", εννοώντας "τώρα θα μου δώσεις;".

Αυτό που κυρίως με έκανε να "στραβώσω" με τον συγκεκριμένο άνθρωπο, είναι ότι πλέον, αν και τις περισσότερες που με βλέπει μόνο μου στο γραφείο δεν έρχεται, όταν δει να έχω κόσμο, τότε έρχεται, ίσως θεωρώντας ότι μπροστά π.χ. σε πελάτες, θα ντραπώ και θα του δώσω. Εκεί κάπου αρχίζω να διακρίνω μια πονηρή στρατηγική που πλέον και να είχα σκοπό να του δίνω κάτι εννίοτε, αυτή του η στάση με αποτρέπει.

Η σύναψη συμφωνίας

Αυτή η περίπτωση ήταν κάτι που μου έκανε αρκετά μεγάλη εντύπωση. Αυτό το είδος ζητιανιάς, έμοιαζε με πώληση. Το συνάντησα κυρίως σε νεαρής ηλικίας ζητιάνους, και παρατήρησα ότι στην άρνηση να τους δώσεις κάτι, σου έκαναν αντιπρόταση "αν, ξανάρθω, θα μου δώσεις;", οπότε κάπως έτσι προσπαθούν να σε δεσμεύσουν για μελλοντική τους επίσκεψη, οπότε εκεί θα σου βγουν κι από πάνω ότι τους το υποσχέθηκες.

Τα αγορασμένα "χειροποίητα"

Μια άλλη περίπτωση είναι κάποια νεαρά συνήθως άτομα, που λένε ότι πουλάνε κάποια χειροποίητα π.χ. κεράκια, ότι είναι από την απεξάρτηση κλπ. Δυο φορές που πήρα, και τις δύο είδα τα ίδια πράγματα σε μαγαζιά τύπου "1ευρώ". Στο ένα σετ μάλιστα από αυτά τα "χειροποίητα κεράκια" που πήρα, πρόσεξα μετά ότι το κουτί είχε και αυτοκόλλητο barcode... το οποίο δεν φαίνονταν για χειροποίητο.

Ο διαφημιστής φοιτητής (*****)

Αυτή είναι μία μόνο περίπτωση, νομίζω ο πιο πονηρός απ' όλους, γι' αυτό του έβαλα και πεντάστερο τίτλο. Ο τύπος ουσιαστικά πουλούσε κάτι περιοδικά (πιθανόν να τα έχετε δει, με συνταγές και διατροφή). Σου έλεγε το εξής παραμύθι... ότι είναι φοιτητές και βγάζουν αυτό το περιοδικό, το οποίο έχει κόστος π.χ. 2,80 (προσέξτε την λεπτομέρεια στην αληθοφανή τιμή) αλλά δώσε όσα θες. Μέχρι εκεί σχετικά οκ. Από εκεί και πέρα όμως, γνωρίζοντας ότι απευθύνεται σε μαγαζιά, ζητούσε και μια κάρτα (επαγγελματική), για το επόμενο περιοδικό που και καλά θα διαφημίζει τον νομό και θα σε διαφήμιζε εκεί δωρεάν. Είχε μάλιστα και έναν μάτσο κάρτες. στο χέρι, από τα μαγαζιά που είχε περάσει προηγουμένως. Και δείχνοντας σου την πιο πρόσφατη πάνω-πάνω, δηλαδή ένα κοντινό μαγαζί, σε έπειθε ευκολότερα, δηλαδή... θα διαφημιστεί και ο γείτονας σου, εσύ δεν θα διαφημιστείς; Φαντάζομαι ότι στο τέλος της μέρας, είτε πετούσε τις κάρτες στα σκουπίδια, γελώντας για τα κορόιδα που ξεγέλασε, είτε μάζευε τις κάρτες για να έχει αρχείο από όλα τα κορόιδα με ονόματα και διευθύνσεις.

Τέλος πάντων.

Γενικά νιώθω και τύψεις τώρα που γράφω αυτές τις σκέψεις, γιατί ίσως φαίνεται μια σκληρή αντιμετώπιση απέναντι σε ένα κοινωνικό φαινόμενο, που μάλλον γίνεται ολοένα και εντονότερο. Γι' αυτό έγραφα στην αρχή ότι πρέπει κάθε περίπτωση πρέπει να εξετάζεται ξεχωριστά, π.χ. αυτόν τον τελευταίο εξυπνάκια πρέπει να τον στριμώξεις με ερωτήσεις.

Υπάρχει και η κινέζικη παροιμία ότι... αν δώσεις σε έναν ζητιάνο ένα ψάρι, απλά θα χορτάσει για λίγη ώρα, ενώ αν του μάθεις να ψαρεύει θα λύσεις το πρόβλημα της πείνας του. Δεν ξέρω όμως πως θα μπορούσε να εφαρμοστεί αυτό :-S

κοινοποίηση

Ημερομηνία : 11/07/2010, 00:05:22
Ετικέτες: , ,


Δείτε επίσης στην ενότητα Σκέφτομαι και γράφω:


Κοινωνικός σχολιασμός

charm_quark

charm_quark

11/07/2010, 06:06:32

Απ: Η φτώχεια, οι ζητιάνοι και... οι μάγκες

Ενδιαφέρον το θέμα που έθεσες.
Βέβαια τα πράγματα ξεφεύγουν μερικές φορές, ιδιαίτερα όταν χρησιμοποιούνται παιδιά στην επαιτεία. Τα λεγόμενα παιδιά των φαναριών. Βλέπεις όλες τις ηλικίες σε κάθε φανάρι. Λίγο πιο πέρα στέκεται ο προστάτης...
Πολλές φορές τα εκπαιδεύουν να συμπεριφέρονται και άσχημα. Η πρόνοια τι κάνει γι'αυτό;
Μου έχει τύχει να με κλέψει 10χρονο, βούτηξε το κινητό απο το τραπέζι, επειδή αρνήθηκα να του δώσω τσιγάρο!!!, το κυνηγήσα για καμμια 300αρα μέτρα και όταν το έπιασα απο το χέρι και το "απείλησα" ότι θα το πάω στον αστυνόμο, μου πέταξε το κινητό πιο πέρα, με δάγκωσε για να το αφήσω και εξαφανίστηκε τρέχοντας.
Μία άλλη φορά, ένα πιτσιρίκι, ήρθε στο φανάρι και μου ζητούσε χρήματα. Δεν του έδωσα (είναι κανόνας μου να μην δίνω λεφτά στα μικρά παιδιά που βγάζουν στην επαιτεία, είναι ο μοναδικός τρόπος πιστεύω για να τα βοηθήσεις) και όπως είχα το παράθυρο ανοιχτό άρχισε να μου τραβάει τα μαλλιά. Μόλις το φανάρι έγινε πράσινο, και έκανα να προχωρήσω, σκάνε μύτη άλλα δύο και μπαίνουν μπροστά απο το αυτοκίνητο ( υποθέτω για να δοκιμάσουν την υπομονή μου και για να έχουν να λένε ότι τα χτύπησα - είναι άλλη μέθοδος αυτη, να σε εκβιάζουν οι γονείς ότι χτύπησες με το αυτοκίνητο το παιδί τους).
Μια άλλη φορά ένα πιτσιρίκι έφτυσε μία φίλη μου, επειδή δεν του έδωσε 50λεπτο, αλλα 20λεπτο!
Να συνεχίσω;;
Σε πιο μεγάλες ηλικίες, ιδιαίτερα με το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η πόλη μου με τους λαθρομετανάστες, που είναι σε κάθε φανάρι για να σου πλύνουν το παρμπρίζ. Δεν λέω, αυτό ίσως είναι και διαφορετικό. Λες... πάει στα κομμάτια, ας δώσω ένα 50λεπτο μια φορά στο τόσο... όμως! όχι σε κάθε φανάρι. Τελευταία όμως έχει εγκατασταθεί στο φανάρι της γειτονιάς μου, ένας τύπος, που δεν ζητάει καν την άδεια να στο καθαρίσει. Εχω βγει απο το πλυντήριο αυτοκίνητου λοιπόν... και με πιάνει το φανάρι. Ερχεται με υφάκι, και του κάνω νόημα όχι... τον βλέπω συνεχίζει να έρχεται γελώντας πονηρά - του στυλ "θα στο καθαρίσω θελεις δεν θέλεις"- του βάζω τις φωνές να μην ακουμπήσει καν το αυτοκίνητο. Τίποτα αυτός... και όχι μόνο... πετάει τα νερά, όπως ήταν βρωμικα και την κάνει επιδηκτικά.
Μετα απο όλα αυτα, δεν κάνω διακρίσεις. Όχι σε όλους. Δεν αγοράζω κεράκια, δεν πλένω το παρμπρίζ παρα μόνο στο πλυντήριο, δεν θέλω χαρτομάντηλα απο μαναδες με μωρά που τα έχουν μέσα στο κρύο για να συγκινήσουν τα βλέματα.
Διαφωνώ ορίζοντίως και καθέτως με το να δίνουμε λεφτά ΚΥΡΙΩΣ σε μικρά παιδιά.
Ας συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι με αυτό τον τρόπο συμβάλλουμε στην εκμεταλευσή τους.

_fantom_

_fantom_

11/07/2010, 09:01:16

Απ: Η φτώχεια, οι ζητιάνοι και... οι μάγκες

για τα πιτσιρίκια νομίζω κι εγώ αυτή είναι η προτεινόμενη τακτική, να μην δίνεις... μπας και σταματήσει η εκμετάλλευσή τους, αν και δεν ξέρω αν τελικά θα φέρει αποτελέσματα

στα φανάρια με το καθάρισμα, όντως γίνονται κάπως εκβιαστικά τα πράγματα... γιατί είσαι κάπως "εγκλωβισμένος" μέσα στο αμάξι και δεν ξέρεις πως θα αντιδράσει ο άλλος

πάντως δεν ξέρω... κάθε φορά αισθάνομαι να δέχομαι μια δυνατή ψυχολογική πίεση :-S

charm_quark

charm_quark

12/07/2010, 02:50:20

Απ: Η φτώχεια, οι ζητιάνοι και... οι μάγκες

Αυτη την ψυχολογική πίεση που νιώθεις ακριβώς εκμεταλλεύονται. Το ξέρουν και επενδύουν σε αυτό.
Στο ότι θα λυπηθείς, στο ότι θα νιώσεις άσχημα να μην δώσεις κάτι...
...σήμερα στο ίδιο φανάρι πάλι με περίμενε ο τύπος "θα σου καθαρίσω το παρμπρίζ θέλεις δεν θέλεις".... στο δεύτερο όχι (ή στο τρίτο δεν θυμάμαι) άρχισε να καθαρίζει.
Τα πήρα και εγω... και άνοιξα τους υαλοκαθαριστήρες και τους ψεκαστήρες....
κακία; έχασα την υπομονή μου μετά απο μια δύσκολη και κουραστική Κυριακή; Πάντως νομίζω ότι τώρα θα θυμάται πιο αυτοκίνητο δεν πρέπει να ξαναπλησιάσει!

Προσθέστε το δικό σας σχόλιο

Παρακαλώ: α) Μην γράφετε με ΚΕΦΑΛΑΙΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ (είναι κουραστικό), β) Μην γράφετε με greeklish, γ) Εκφραστείτε κόσμια

Αριθμός ασφαλείας (antispam) :

Ψιτ? Αν γράφεις συχνά σχόλια και βαριέσαι να συμπληρώνεις συνέχεια όνομα, email και αριθμό ασφαλείας, μπορείς να γίνεις μέλος ώστε να μπορείς να σχολιάζεις μόνο γράφοντας το μήνυμα σου :-)


κουσκούς με μανιτάρια

Κους Κους με μανιτάρια
Έτοιμο σπιτικό φαγητό σε λιγότερο από μισή ώρα


κέικ μπανάνας

Κέικ μπανάνας
Ένα εύκολο κέικ με γεύση μπανάνα


Αργολίδα

Αργολίδα
Ο νομός Αργολίδας, είναι ο μικρότερος της Πελοποννήσου και έχει...


Νομός Καστοριάς

Νομός Καστοριάς
Η λίμνη της Καστοριάς, o ορεινός όγκος του Γράμμου με...


Σκόπελος

Σκόπελος
Η Σκόπελος είναι ένα όμορφο καταπράσινο νησί στις βόρειες Σποράδες....


Αίγινα

Αίγινα
Η Αίγινα βρίσκεται στο κέντρο του Σαρωνικού κόλπου και πρωτεύουσα...


κώδικας ιστοσελίδας

Στατικές και δυναμικές ιστοσελίδες
Λίγα λόγια γύρω από τα δύο βασικά είδη των ιστοσελίδων


ιστοσελίδα

Τι χρειάζεται για μια ιστοσελίδα;
Τρία είναι τα βασικά σημεία για να υπάρξει μια ιστοσελίδα στο ίντερνετ


Κάπνισμα

Κόβω το τσιγάρο
Με λένε Αναΐς, είμαι 20 χρονών, καπνίζω εδώ και 3...


Νετρινίτα η Ατίθαση

Νετρινίτα, ή....Νετρίνα η Ατίθαση :ΡΡ
Μια μεξικάνικη ιστορία, με την νετρινική μας πινελιά. Ο Χοσέ...


κάλπικη λίρα

η άλλη κάλπικη λίρα ...
Κάποτε, πριν δέκα συναπτά έτη, φοιτήτρια ούσα σε ένα από...


γυναικεία συζήτηση

Απόψεις γύρω από το θέμα της αποτρίχωσης
Προσωπικά θεωρώ μεγάλο έγκλημα τη χρήση ξυραφιού, αν και αναγνωρίζω...


μπάμιες

Μπάμιες λαδερές
Κάπως παρεξηγημένες, αλλά τις μαγείρεψα να τις σερβίρω στο τραπέζι μας


Καστοριά

Καστοριά
Στην Καστοριά βρεθήκαμε για μια ημερήσια εκδρομή και φτάνοντας εκεί...


Παλαιά Επίδαυρος

Παλαιά Επίδαυρος
Η Παλαιά (ή Αρχαία, όπως συνηθίζεται να λέγεται) Επίδαυρός βρίσκεται...