Οξεία μυελοβλαστική Λευχαιμία

Απόσπασμα από την εισαγωγή της ιστοσελίδας:

"ΠΡΟΣΟΧΗ!!! Η ιστοσελίδα αυτή ΔΕΝ είναι ούτε ιατρική, ούτε επιστημονική! Είναι μια, καθαρά προσωπική, κατάθεση ψυχής, μια εξομολόγηση για το πώς αντιμετώπισα την ασθένεια και για τον τρόπο με τον οποίο την αντιλαμβάνομαι και τη βιώνω κάθε μέρα της ζωής μου. Επιπλέον, είναι μια προσπάθεια για όλους, όσοι το έχετε ανάγκη, να μοιραστείτε τις δικές σας εμπειρίες μαζί μου."

 

http://users.hol.gr/~sirkoll/AML-main.htm

---

:-)

Ειχα το κουραγιο και το διαβασα...

Δεν με τρομαζει γιατι το εχω δει. Στην οικογενεια μου. 2 φορες. Οχι την ιδια μορφη παντα, αλλα ειναι μια εμπειρια που οντως πολλοι τρομαζουν να ακουσουν. Σαν να αποφευγουν την πραγματικοτητα των γυρω τους.

ΟΞΕΙΑ ΜΥΕΛΟΒΛΑΣΤΙΚΗ ΛΕΥΧΑΙΜΙΑ: μια ξαδερφη μου. Στα 17 της. 2 χρονια χημειοθεραπειες απεβησαν ακαρπες.... μαλλον εχασε τα πλουσια μακρια μαλλια της (ανανεωση;-black humor). οπως ειπες γεμισε μελανιες το σωμα της. πρηστηκε, παραμορφωθηκε το τελειο προσωπο της. Κατεληξε στην μεταμοσχευση... και ομως δειχνει να γλιτωσε. 3 χρονια πονου. Και τωρα 8 χρονια μετα ζει και ειναι ενα χαρουμενο κοριτσι που θαυμαζω για τη δυναμη του.

ΚΑΡΚΙΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ: Πολυ κοντινος συγγενης και απο τους λατρεμενους. Εφτασε στο χειλος του γκρεμου για να βρουν οι γιατροι τι ειχε. Ογκος σαν πορτοκαλι! Εγχειρησεις, πονοι σε εναν ταλαιπωρημενο απο τη ζωη ανθρωπο που σιγουρα δεν του αξιζουν. ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΔΕΝ ΑΞΙΖΕΙ, ΔΕΝ ΤΟ ΕΥΧΟΜΑΙ ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΧΘΡΟ ΜΟΥ! Πονοι, χημειοθεραπειες, οικογενειακο αγχος, και αβεβαιο μελλον.

Απο ολα αυτα ενα καταλαβα. Ενα μονο ειναι το θετικο... πως συνειδητοποιεις οτι η οικογενεια ειναι στηριγμα. Οταν ο ενας χανει το κουραγιο του βλεπεις πως οι υπολοιποι ακομα και απο την αλλη ακρη της Ελλαδας τον στηριζουν με ολες τις δυναμεις τους. Ξεχωριζεις μεσα σε λιγες μερες αυτους που ενδιαφερονται και σ'αγαπουν. Ποιοι ερχονται γιατι και καλα ενδιαφερονται και ποιοι πραγματικα ενδιαφερονται. Μεσα στον πονο βλεπεις ισως πιο καθαρα...

"οτι δεν σε σκοτωνει... σε κανει πιο δυνατο"

ΚΟΥΡΑΓΙΟ... υπαρχουν παντα τα χειροτερα!

Οπως στο διπλανο κρεβατι του συγγενη μου.... η 24χρονη κοπελα με τα δυο μωρα... που κανει χημειοθεραπεια και μετα γυρνα σπιτι για να φροντισει τα νεογεννητα. Που δεν την ενδιαφερει αν θα ζησει, αλλα το πως θα μεγαλωσουν τα μωρα της. Η μανα της δειχνει απειρο κουραγιο και ψυχικη δυναμη... τις θαυμαζω και τις δυο μαζι!

---

Έχω ένα κόμπο στο λαιμό και μια θηλιά που όλο στενεύει.
Είναι η καρδιά μου μια αυλή σ' ένα κελί που όλο μικραίνει.
Μα εσύ που έχεις το κλειδί έλα και πες μου το...
"γιατί";

εψαξα στο google πληροφοριες για την λευχαιμια... αλλα τα γραφει ολα με πολυ επιστημονικο τροπο και δεν μπορεσα να καταλαβω σχεδον τιποτα.... μπορειτε να μου βοηθησετε?? πειτε μου αν γινεται να αντιμετωπισει ενα 17χρονο παιδι την λευχαιμια? με θεραπιες ή με καποια εγχηριση?? τι ακριβως προκαλει στον οργανισμο μας και ποσο σοβαρο μπορει να ειναι? τοσο πολυ οστε να πεθανει?

όσο νωριτερα εκτιθεται ένα παιδι σε κοινωνικες συναναστροφές-άρα κ τις αντιστοιχες ιωσεις κτλ-τοσο μειωνεται ο κινδυνος για λευχαιμια.
καλο να το ακουν κατι μαμαδες που περιμενουν να κλεισει το παιδι τα 18 για να το βγαλουν απο το σπιτι
κλουτς

---

πότε τον παίρνεις..πότε τον τρως...


αχ!! τι μικρός που ναι ο μισθός!!!